Ik weet niet hoe het alfabet klinkt

  • Volg ons:

Janneke is dertig jaar oud en al vanaf haar geboorte doof. Haar twee broertjes, moeder en vader zijn horend en spreken gebarentaal. Janneke woont al tien jaar bij De Noorderbrug in Groningen en krijgt 24-uurs ondersteuning.

In het kort

Janneke: “Tien jaar geleden ben ik verhuisd naar het wooncentrum voor Doven en Slechthorenden van De Noorderbrug in Groningen. Voor mij was dit een logische stap op de weg naar zelfstandig wonen. Naast het doofzijn heb ik moeite om overzicht te houden en structuur aan te brengen in mijn leven. Ik weet soms niet wat ik moet doen en welke dingen voorrang hebben. In het wooncentrum wonen meerdere cliënten en dat was voor mij te druk. Ik had last van alle prikkels om mij heen. Daarom ben ik een jaar geleden verhuisd naar een van de woningen van De Noorderbrug naast het wooncentrum. Hier geniet ik volop van de rust. Een begeleider van De Noorderbrug helpt me bij praktische zaken in het dagelijks leven. Samen nemen we de post door en maken we een lijstje voor de boodschappen. Dit helpt mij om gezonder te leven, want het liefst eet ik spaghetti. Ik krijg hulp bij het schoonmaken van mijn huis en het aanbrengen van structuur in de activiteiten die ik onderneem. Bijvoorbeeld dat ik na het koken niet vergeet het gas en de afzuigkap uit te zetten.

Ik ben opgegroeid in Assen en heb op de Guyotschool in Haren gezeten, een tweetalige school voor voortgezet speciaal onderwijs aan dove en slechthorende leerlingen. Omdat ik al mijn hele leven doof ben, mis ik dingen in mijn ontwikkeling die horende mensen wel hebben meegekregen. Stel je maar eens voor dat je de klanken van het alfabet niet kent. De gesproken Nederlandse taal is niet mijn moedertaal, hoe gek dat ook klinkt. Daardoor is begrijpend lezen en schrijven voor mij lastiger.


Na school heb ik lange tijd productiewerk gedaan in een fabriek, hondenbotten inpakken. Daar heb ik geen fijne herinneringen aan. De sfeer tussen collega’s was niet goed en soms werd ik gepest. Daarom ging ik op zoek naar ander werk, best lastig nog. Ik vroeg mijzelf af “Wat is er allemaal voor werk?” en “wat past bij mij?''. De begeleider van De Noorderbrug hielp me met zoeken. Dat werk vond ik bij SCA in Hoogezand, een productiebedrijf van incontinentiematerialen en luiers. Ik pak producten in, label ze en plak er een etiket op. In het begin was het spannend, omdat ik hier de enige dove medewerker ben. Mensen denken vaak dat ik door liplezen wel begrijp wat ze zeggen, maar dat is niet altijd zo. De begeleider van De Noorderbrug heeft mij hierbij begeleid, maar ook mijn collega’s. Gelukkig heb ik leuke collega’s. Ik leer ze zelfs een beetje gebarentaal! Omdat het productiewerk lichamelijk best zwaar is, heb ik samen met mijn begeleider geregeld dat ik alleen ’s ochtends werk. Ik vind werken leuk: ik verdien mijn eigen geld en kan mezelf goed redden. Als ik dan een brief krijg waarop staat dat ik mijn loon heb binnengekregen, ben ik heel trots en blij.”

Print deze pagina