Halsema: ‘Gehandicapten gedupeerd door falende wetgeving’

  • Volg ons:

07.09.2016

Femke Halsema, voorzitter Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN), roept in een brief alle fractievoorzitters in de Tweede Kamer op aandacht te hebben voor de ‘systeemdwang’ in de nieuwe zorgwetten die gehandicapten dupeert. De Wet langdurige zorg, Wet maatschappelijke ondersteuning en Jeugdwet zijn star en inflexibel. Dit leidt ertoe dat teveel mensen met een beperking niet de hulp kunnen krijgen die zij nodig hebben om een volwaardig leven te leiden. Halsema overhandigt de brief op 7 september aan fractievoorzitter Diederik Samsom van de PvdA.

In het kort

Halsema heeft in haar eerste jaar als voorzitter teveel voorbeelden van gehandicapten gezien die niet passen in de strakke afbakening van de nieuwe wetten in de zorg. Daardoor krijgen ze niet de benodigde zorg en kunnen ze ook niet deelnemen aan de arbeidsmarkt en de samenleving. Het persoonlijke leed dat hierdoor wordt veroorzaakt, dient geen enkel maatschappelijk doel en drijft de zorgkosten slechts op.   

Halsema: ‘Wanneer je 18-jarigen met een verstandelijke beperking aan hun lot overlaat omdat ze nu eenmaal de leeftijdsgrens van de jeugdwet hebben bereikt, is dat hardvochtig en ook nog eens kostbaar. Een jongere wordt dan afhankelijk van een uitkering en raakt gefrustreerd’. En als je een middelbare man na een hersenbloeding geen flexibele hulp biedt dan zal zijn familie zich gedwongen voelen hem te laten opnemen. De wetgeving is dan contraproductief.’   

Halsema pleit ervoor om regelingen met spoed flexibel te maken waarbij niet het systeem, maar de noden en verlangens van mensen met een beperking centraal staan. ‘Gehandicapten moeten een afdwingbaar recht op zorg op maat krijgen’.  

De brief: Systeemdwang in de gehandicaptenzorg

Download Brief Femke Halsema - Systeemdwang in de gehandicaptensector.pdf.

Bron: VGN
6 september 2016 17:57
door  Dianne van der Veen

"Mag ik je voorstellen aan Johan? Johan heeft een hersenbloeding gehad op zijn vijftigste. Daarvoor leidde hij een gewoon bestaan. Hij werkt, is getrouwd met Anita en samen voeden zij twee kinderen op. Sinds hij hersenletsel opliep, praat hij moeilijk en loopt hij alleen nog hele korte stukjes. Hij is altijd moe, overgevoelig voor prikkels en kan zich niet meer inleven in anderen. Thuis is niets meer vanzelfsprekend voor hem of voor zijn vrouw en kinderen die er verdriet van ...hebben. Johan is afhankelijk geworden van zorg. Een aantal keren per week wordt hij met een bus naar een talentencentrum van De Noorderbrug gebracht waar zijn sociale en emotionele vaardigheden worden getraind en hij lotgenoten ontmoet. Het maakt hem zelfstandiger en het ontlast zijn gezin. Maar de hulpverlening staat onder druk."

Print deze pagina