Kenmerken niet-aangeboren hersenletsel

  • Volg ons:

Jaarlijks lopen ongeveer 130.000 burgers, onder wie 19.000 kinderen, niet-aangeboren hersenletsel op door bijvoorbeeld een ongeval, beroerte, tumor of neurologische aandoening. In één klap of juist heel geleidelijk verandert het leven en moeten de burger en zijn omgeving leren omgaan met de gevolgen van het hersenletsel. Een deel van de mensen die hersenletsel oplopen, herstelt volledig. Toch houden naar schatting 40.000 mensen blijvend last van hun beperkingen. U kunt bij hulpvragen van uw burgers met niet-aangeboren hersenletsel een beroep doen op het specialisme van
De Noorderbrug.

In het kort

Fasen na hersenletsel

Vaak komen mensen na het oplopen van het hersenletsel in een ziekenhuis of revalidatiecentrum terecht. Dit noemen we de acute fase. Als de patiënt medisch stabiel is begint de revalidatie: de revalidatiefase. Als mensen na een herstelperiode weer terugkeren naar huis, willen zij het liefst zo snel mogelijk hun leven weer oppakken. Vaak blijkt dat dit nog niet zo makkelijk is als gedacht. De gevolgen van het hersenletsel worden dan pas echt merkbaar en openbaren zich op verschillende gebieden van het functioneren: cognitie, motoriek, emoties en gedrag. Er is tijd en vaak specialistische begeleiding of behandeling nodig om het verlies te verwerken, het oude en vertrouwde los te laten en nieuwe mogelijkheden en talenten te ontdekken. Dit noemen we de chronische fase.

Gevolgen

De gevolgen zijn voor iedereen verschillend en kunnen heel heftig zijn. Soms zijn de gevolgen heel makkelijk aan te wijzen. De burger kan bijvoorbeeld zijn werk niet meer doen, hij communiceert moeilijk of zit in een rolstoel. Soms is het minder goed zichtbaar. De burger is sneller geïrriteerd, gedraagt zich impulsief, heeft minder energie of is overgevoelig voor kleuren en geluiden. Het belangrijkste kenmerk is de zogeheten ‘breuk in de levenslijn’. Tot het moment van het hersenletsel hebben mensen een leven als ieder ander geleid. Alles wat voorheen vanzelfsprekend was, wordt na het hersenletsel opeens een uitdaging. Het leven is dan wezenlijk anders.

Verminderd ziekte-inzicht

Wat ook regelmatig voorkomt: de burger ervaart zelf dat er niets veranderd is, maar zijn partner en familie vinden van wel. Mensen met niet-aangeboren hersenletsel zijn vaak ‘zorgmijders’. Ze hebben niet altijd een goed inzicht in de gevolgen van het hersenletsel op hun eigen leven. Laat staan op het effect hiervan op hun omgeving en hun verminderde vermogen om, zoals vroeger, gewoon mee te draaien in de samenleving. Hoe eerder gemeenten mensen met NAH in beeld hebben, hoe sneller zorg en ondersteuning op maat kan worden ingezet. En daarmee zwaardere zorg op een later moment voorkomen kan worden.

Mogelijke (maatschappelijke)gevolgen:

  • Verlies van werk en inkomen
  • Terugval in zelfredzaamheid en participatie, eenzaamheid
  • Overbelasting en arbeidsuitval mantelzorgers
  • Relatieproblemen
  • Opvoedingsproblemen
  • Financiële problemen
  • Maatschappelijke overlast
  • Psychische problemen, somberheid of depressie, angst, gedragsproblemen
  • Hoge zorgkosten door zoektocht juiste hulp
Print deze pagina